Русский Язык Слепая лошадь

Давно, очень уже давно, когда не только нас, но и наших дедов и прадедов не было еще на свете, стоял на морском берегу богатый и торговый славянский город Винета; а в этом городе жил богатый купец Уседом, корабли которого, нагруженные дорогими товарами, плавали по далеким морям.

Уседом был очень богат и жил роскошно: может быть, и самое прозвание Уседома, или Вседома, получил он оттого, что в его доме было решительно всё, что только можно было найти хорошего и дорогого в то время; а сам хозяин, его хозяйка и дети ели только на золоте и на серебре, ходили только в соболях да в парче.

В конюшне Уседома было много отличных лошадей; но ни в Уседомовой конюшне, ни во всей Винете не было коня быстрее и красивее Догони-Ветра — так прозвал Уседом свою любимую верховую лошадь за быстроту ее ног. Никто не смел садиться на Догони-Ветра, кроме самого хозяина, и хозяин никогда не ездил верхом ни на какой другой лошади.

Случилось купцу в одну из своих поездок по торговым делам, возвращаясь в Винету, проезжать на своем любимом коне через большой и темный лес. Дело было под вечер, лес был страшно темен и густ, ветер качал верхушки угрюмых сосен; купец ехал один-одинешенек и шагом, сберегая своего любимого коня, который устал от дальней поездки.

Вдруг из-за кустов, будто из-под земли, выскочило шестеро плечистых молодцов со зверскими лицами, в мохнатых шапках, с рогатинами, топорами и ножами в руках; трое были на лошадях, трое пешком, и два разбойника уже схватили было лошадь купца за узду.

Не видать бы богатому Уседому своей родимой Винеты, если бы под ним был другой какой-нибудь конь, а не Догони-Ветер. Почуяв на узде чужую руку, конь рванулся вперед, своею широкою, сильною грудью опрокинул на землю двух дерзких злодеев, державших его за узду, смял под ногами третьего, который, махая рогатиной, забегал вперед и хотел было преградить ему дорогу, и помчался как вихрь. Конные разбойники пустились вдогонку; лошади у них были тоже добрые, но куда же им догнать Уседомова коня?

Догони-Ветер, несмотря на свою усталость, чуя погоню, мчался, как стрела, пущенная из туго натянутого лука, и далеко оставил за собою разъяренных злодеев.

Через полчаса Уседом уже въезжал в родимую Винету на своем добром коне, с которого пена клочьями валилась на землю.

Слезая с лошади, бока которой от усталости подымались высоко, купец тут же, трепля Догони-Ветра по взмыленной шее, торжественно обещал: что бы с ним ни случилось, никогда не продавать и не дарить никому своего верного коня, не прогонять его, как бы он ни состарился, и ежедневно, до самой смерти, отпускать коню по три меры лучшего овса.

Но, поторопившись к жене и детям, Уседом не присмотрел сам за лошадью, а ленивый работник не выводил измученного коня как следует, не дал ему совершенно остыть и напоил раньше времени.

С тех самых пор Догони-Ветер и начал хворать, хилеть, ослабел на ноги и, наконец, ослеп. Купец очень горевал и с полгода верно соблюдал свое обещание: слепой конь стоял по-прежнему на конюшне, и ему ежедневно отпускалось по три меры овса.

Уседом потом купил себе другую верховую лошадь, и через полгода ему показалось слишком нерасчетливо давать слепой, никуда не годной лошади по три меры овса, и он велел отпускать две. Еще прошло полгода; слепой конь был еще молод, приходилось его кормить долго, и ему стали отпускать по одной мере.

Наконец, и это показалось купцу тяжело, и он велел снять с Догони-Ветра узду и выгнать его за ворота, чтобы не занимал напрасно места в конюшне. Слепого коня работники выпроводили со двора палкой, так как он упирался и не шел.

Бедный слепой Догони-Ветер, не понимая, что с ним делают, не зная и не видя, куда идти, остался стоять за воротами, опустивши голову и печально шевеля ушами. Наступила ночь, пошел снег, спать на камнях было жестко и холодно для бедной слепой лошади. Несколько часов простояла она на одном месте, но наконец голод заставил ее искать пищи. Поднявши голову, нюхая в воздухе, не попадется ли где-нибудь хоть клок соломы со старой, осунувшейся крыши, брела наудачу слепая лошадь и натыкалась беспрестанно то на угол дома, то на забор.

Надобно вам знать, что в Винете, как и во всех старинных славянских городах, не было князя, а жители города управлялись сами собою, собираясь на площадь, когда нужно было решать какие-нибудь важные дела. Такое собрание народа для решения его собственных дел, для суда и расправы, называлось вечем. Посреди Винеты, на площади, где собиралось вече, висел на четырех столбах большой вечевой колокол, по звону которого собирался народ и в который мог звонить каждый, кто считал себя обиженным и требовал от народа суда и защиты. Никто, конечно, не смел звонить в вечевой колокол по пустякам, зная, что за это от народа сильно достанется.

Бродя по площади, слепая, глухая и голодная лошадь случайно набрела на столбы, на которых висел колокол, и, думая, быть может, вытащить из стрехи пучок соломы, схватила зубами за веревку, привязанную к языку колокола, и стала дергать: колокол зазвонил так сильно, что народ, несмотря на то что было еще рано, толпами стал сбегаться на площадь, желая знать, кто так громко требует его суда и защиты. Все в Винете знали Догони-Ветра, знали, что он спас жизнь своему хозяину, знали обещание хозяина — и удивились, увидя посреди площади бедного коня — слепого, голодного, дрожащего от стужи, покрытого снегом.

Скоро объяснилось, в чем дело, и когда народ узнал, что богатый Уседом выгнал из дому слепую лошадь, спасшую ему жизнь, то единодушно решил, что Догони-Ветер имел полное право звонить в вечевой колокол.

Потребовали на площадь неблагодарного купца; и, несмотря на его оправдания, приказали ему содержать лошадь по-прежнему и кормить ее до самой ее смерти. Особый человек приставлен был смотреть за исполнением приговора, а самый приговор был вырезан на камне, поставленном в память этого события на вечевой площади…

Կոմպոստ

Կոմպոստ (գերմ.՝ Kompost, իտալ.՝ composta, լատին․՝ compositus-բաղադրամաս), միկրոօրգանիզմների կենսագործունեության ազդեցության հետևանքով զանազան օրգանական նյութերի քայքայումից ստացվող պարարտանյութ։ Կոմպոստացման ժամանակ բույսերին մատչելի սննդատարրերի (ազոտֆոսֆորկալիում) պարունակությունը օրգանական զանգվածում բարձրանում է, վնասազերծվում են ախտածին միկրոֆլորան և ճիճուների ձվերը, թաղանթանյութի, հեմիթաղանթանյութի և պեկտինային նյութերի քանակությունը նվազում է, պարարտանյութը դառնում է սորուն, որը հեշտացնում է հողի պարարտացումը։ Կոմպոստը պատրաստվում է գոմաղբիցտորֆից, գոմաղբահեղուկից, թռչնաղբիցվուշի և կանեփի կեղևանքից (կեղևացոլք), տերևներիցարևածաղկի ցողուններից, եգիպտացորենի կոթուններից, ոչ պիտանի կերերից և արտադրական թափոններից, աղբից և այլն։ Տարածված են տորֆագոմաղբային, տորֆակոյաջրային և տորֆաֆեկալային, գոմաղբահողային, գոմաղբաֆոսֆորիտային կոմպոստերը։ Կոմպոստը կիրառվում է բոլոր կուլտուրաների համար, գրեթե նույն չափաքանակով, ինչ գոմաղբը (15-40 տ/հա)։ Տրվում է ցելի, ցրտահերկի, կրկնավարի, ինչպես նաև սածիլման ժամանակ։ Պարարտացնող հատկություններով չի զիջում գոմաղբին, իսկ որոշ տեսակները գերազանցում են։

Մայրենի

1.Նախադասությունները միացրո՛ւ տրված բառերից յուրաքանչյուրով։ /Այնքան, որ, երբ, և/:

Թագավորի  ձայնը նվազում է: Պալատականները նրան չեն կարողանում լսել որ չեն կարացել :

2․ Ձեր դասարանում եղած ամենածիծաղելի դեպքերից մեկը գրավոր պատմի´ր:

3.Գրի՛ր հարցերին պատասխանող բառեր և բառակապակցություններ․

/Ե՞րբ առավոտ արևի մայրամուտը դիտեց և տանից դուրս եկավ։

/Ինչպիսի՞/ խելացի մարդը հասնում է հաջողության։

Ծույլը միշտ / ինչի՞/վատ պատճառ է գտնում։

Ամռանը /ինչի՞ց/ արև արտերը կարող են այրվել։

Թռչունները առավոտյան գեղեցիկ /ինչպե՞ս/ են երգում։

/Ի՞նչի՞ պատճառով/ հիվանդանալու մայրը չգնաց աշխատանքի։

4.Նախադասության բոլոր անդամների մոտ գրի՛ր նրանց հարցերը։
Դուրս գրիր ենթական և ստորոգյալը։

Ծառի գագաթը բարձրացած որսորդը երկար պարաններով երկու մեծ պարկ իջեցրեց։
Առավոտյան զբոսաշրջիկները հավաքեցին իրենց վրանները և բարձրացան սարը։
Մի րոպե ծառի վրա նստած թռչունը  թռավ ներքև ու առաջ շարժվեց տարօրինակ, մեծ ցատկերով, անհետացավ քարերի մեջ:

Տրված նախադասության հիման վրա երկու պատմություն հորինի´ր, որոնցից մեկում դա ուղղա­կի հասկացվի, մյուսում՝ փոխաբերաբար:

Ամեն անգամ գետը գերան չի բերում։

5. Նախադասությունից հանի´ր այն բառերն ու բառակապակցությունները, որոնք պատասխանում են փակագծում տրված հարցին:

Մի հարուստ մարդ իր փոքրիկ խանութում արդար մեղր էր ծախում: (ո՞վ, հարուստ մարդ ի՞նչ էր անում մեղր էր ծախում)

Փաթեթում բամբուկե փորագրված գավազան էր, փոքրիկ, ասեղնագործ թասակ և սև ու դեղին թիկնոց, որի լայն օձի­քի վրա ապշեցուցիչ գեղեցիկ նախշեր էին գործված: (որտե՞ղ փորագրված գավազան , ինչպիսի գեղեցիկ նախշեր էին գործված ՞)

Մեզնից ոչ հեռու կանգնած մատղաշ ծառը կորացել էր, իսկ նրա կատարից հաստ օղակով կախված լիանայի վրա մի թռչուն էր թաոել: (ինչո՞վ օղակով, ինչպիսի՞ մատղաշ)

Բեռնատարները նշանակված ժամից մեկուկես ժամ շուտ եկան: (ո՞ր)

Մի րոպե լիանայի վրա նստած մնալուց  հետո թռչունը  ցած թռավ ու առաջ շարժվեց տարօրինակ, մեծ ցատկերով, անհետացավ քարերի մեջ: (ինչպիսի՞, որտե՞ղ)

Աստղափայլ աստղ փայլ տղա փայտ

ՄԱՅՐԵՆԻ

1.Տրված նախադասության հիման վրա երկու պատմություն հորինի´ր, որոնցից մեկում դա ուղղա­կի հասկացվի, մյուսում՝ փոխաբերաբար:

Ամեն անգամ գետը գերան չի բերում։

2. Նախադասությունից հանի´ր այն բառերն ու բառակապակցությունները, որոնք պատասխանում են փակագծում տրված հարցին:

Մի հարուստ մարդ իր փոքրիկ խանութում արդար մեղր էր ծախում: (ո՞վ,մարդ ի՞նչ էր անում) մեղր էր

Փաթեթում բամբուկե փորագրված գավազան էր, փոքրիկ, ասեղնագործ թասակ և սև ու դեղին թիկնոց, որի լայն օձի­քի վրա ապշեցուցիչ գեղեցիկ նախշեր էին գործված: (որտե՞ղ, ինչպիսի՞)

Մեզնից ոչ հեռու կանգնած մատղաշ ծառը կորացել էր, իսկ նրա կատարից հաստ օղակով կախված լիանայի վրա մի թռչուն էր թաոել: (ինչո՞վ, ինչպիսի՞)

Բեռնատարները նշանակված ժամից մեկուկես ժամ շուտ եկան: (ո՞ր)

Մի րոպե լիանայի վրա նստած մնալուց  հետո թռչունը  ցած թռավ ու առաջ շարժվեց տարօրինակ, մեծ ցատկերով, անհետացավ քարերի մեջ: (ինչպիսի՞, որտե՞ղ)

3. Տրված բառերն այբբենական կարգով դասավորի´ր:

կարագ, ընթերցել, ընթանալ, ինդամենը, ընդհանուր, միրգ, որևէ, վարդ, ելևէջ, արդուկ, երբեք, զվարթ, ականջօղ, բերրի, օրրան, տարօրինակ,

5. Ակ, իկ, ուկ , որդ, ություն, եղեն, ան, դժ, տ ածանցներով բառեր կազմի´ր: տնակ դժողք տնակ եղնիկ որսորդ

Մայրենի

1.Ամփոփի՜ր տերյանական օրերը,վերհիշի՜ր բանաստեղծությունները, առանձնացրո՜ւ քեզ դուր եկածը, տեղադրի՜ր բլոգումդ և ներկայացրո՜ւ։

2.Ո՞վ է Հովհ․ Թումանյանը, ո՞ր քառյակը սիրեցիր և ինչու՞․․․

3.Ծանոթանում ենք Թումանյանի Թմկաբերդի առումը պոեմին, ընթերցելու և վերլուծելու ենք դասարանում։

4. Ընթերցում ենք «Թմկաբերդի առումը» պոեմի նախերգանքը, սովորում լավ ընթերցել, քանի որ շաբաթվա ընթացքում սովորելու ենք անգիր։

ԹՄԿԱԲԵՐԴԻ ԱՌՈԻՄԸ
ՆԱԽԵՐԳԱՆՔ

Հե՜յ, պարոննե՜ր, ականջ արեք
Թափառական աշուղին,
Սիրո՜ւն տիկնայք, ջահե՜լ տըղերք,
Լա՜վ ուշ դըրեք իմ խաղին:

Մենք ամենքըս հյուր ենք կյանքում
Մեր ծնընդյան փուչ օրից,
Հերթով գալիս, անց ենք կենամ
Էս անցավոր աշխարհից:

Անց են կենում սեր ու խընդում,
Գեղեցկություն, գանձ ու գահ,
Մահը մերն է, մենք մահինը,
Մարդու գործն է միշտ անմահ:

Գործն է անմահ, լա՜վ իմացեք,
Որ խոսվում է դարեդար,
Երնե՛կ նըրան, որ իր գործով
Կապրի անվերջ, անդադար:

Չարն էլ է միշտ ապրում անմ՜եռ,
Անե՛ծք նըրա չար գործքին,
Որդիդ լինի, թե հերն ու մեր,
Թե մուրազով սիրած կին:

ԵՍ լավության խոսքն եմ ասում,
Որ ժըպտում է մեր սըրտին.
Ո՞վ չի սիրում, թեկուզ դուշման.
Լավ արարքը, լավ մարդին:

Է՛յ, լա՜վ կենաք, ակա՜նջ արեք,
Մի բան պատմեմ հիմի ձեզ,
Խոսքըս, տեսեք, ո՞ւր է գընում,
Քաջ որսկանի գյուլլի պես:

The liar

Լինում է, չի լինում՝ մի թագավոր։ Էս թագավորը իր երկրում հայտնում է․

— Ով էնպես սուտ ասի, որ ես ասեմ՝ սուտ է, իմ թագավորության կեսը կտամ նրան։

Գալիս է մի հովիվ։ Ասում է․

— Թագավորն ապրած կենա, իմ հերը մի դագանակ ուներ, որ էստեղից մեկնում էր, երկնքում աստղերը խառնում։

— Կպատահի՛,— պատասխանում է թագավորը։ — Իմ պապն էլ մի չիբուխ ուներ, մի ծերը բերանին էր դնում, մյուս ծերը մեկնում, արեգակիցը վառում։

A king happens or does not happen. This king reports in his country:

- Whoever tells a lie so that I say it is a lie, I will give him half of my kingdom.

A shepherd is coming. He says:

"Long live the king, my father had a wand that went from here to stir the stars in the sky."

"It will happen," answers the king. - My grandfather also had a cigarette, one old man would put it in his mouth, the other old man would take it out and light it.

	

The dog and cat

At one time, the Cat was a furrier;
The Dog and the Cat
And the Dog had no hat for his head,
But, I know not how, from somewhere,
He had managed to snatch a lambskin.
The Dog and the Cat
And one day, in the early winter,
He went to the Cat with this fur.
“Greeting to you, Master Cat;
My head feels cold: for the love of God,
Take this fur and sew for me
A cap that will fit me really well.
You can rest assured about the money,
Only, do not take long to finish it!”
The Dog and the Cat
“With great pleasure, Uncle Dog,
It is merely a cap you want, not a coat!
As a favour for your esteemed custom,
I will have it ready by Friday.
The Dog and the Cat
There is no need to talk about money:
That would be truly shameful between us!
And, Heavens above, it is no great thing,
Only the price of a cap and no more!”
The Dog and the Cat
So on the Friday, prior to the Cat,
Uncle Dog, with his head bare,
Looking serious and hasty of step,
Went and stood before the furrier’s door:
The Dog and the Cat
“Where is the Master? Where is my cap?”
“He will soon be here, wait a little.”
The Dog and the Cat
Master Cat arrived wearing a fur coat;
The Dog and the Cat
He saw the Dog and under his whiskers
He muttered to himself a little
And then roared at the customer:
“Are you frost-bitten, impatient fellow,
Will you not let one breathe? You know,
It is no easy task: I have only just
Sprayed the fur with water, to sew it!”
The Dog and the Cat
“Well, bless my soul, say so then;
What are you getting so angry about?
I give you money to sew it up quickly,
If you can’t do it, I’ll come tomorrow!
Yon make a promise and don’t keep it,
Then you raise your voice and shout at me!
It’s all talk, talk, talk, talk:
How many more times am I to come and go?”
The Dog and the Cat
Thus spoke the Dog angrily
And departed, with his head still bare.
The Dog and the Cat
He called again and still it was not ready.
This time they swore at each other:
They used disgraceful and shamless words,
Like ‘thieving Cat’ and ‘bald-headed Dog’,
The Dog and the Cat
Cursed each other’s parents and much else,
The Dog and the Cat
And the affair ended before the judge.
The Dog and the Cat
By the time the Dog had gone back and forth,
Master Cat was reduced to bankruptcy,
And one night, he decided to run away,
And disappeared right out of sight..!
The Dog and the Cat
And from then on, to this very day,
The Dog has not forgotten his claim
And still remembers this incident:
Whenever he comes across the Cat,
He leaps up and chases after him
Demanding back his fur.
The Dog and the Cat
Whilst the impudent Cat suddenly
Swings round and angrily
Spits at the Dog, as if to say,
“I have just sprayed it, to sew it!”

Մայրենի

  1. Գրի՛ր շարադրություն հետևյալ թեմաներից մեկով․
  • Գարունը մոտենում է
  • Խոհեր կյանքի մասին
  • Իմ երևակայական աշխարհը
  • Իմ ազատ ժամանակը

    Գարունը մոտենում է

    Գարունը, ամենագեղեցիկ եղանակն է: Օրերը սկսում են երկարել ավելի տաք է լինում։ Գարնանը ծառերը և ծաղիկները ծաղկում են: Գարնան առաջին ծաղիկը ձնծաղիկն է: Գարուն տաք և սքսում են ծախկում են և ծառեր մենք հանում ենք մեր տաք հագուստ։ Գարուն շատ կանաչ է։
  • 2.Նախադասությունները   ժխտա­կան դարձրո´ւ։
  • Պտուղը ծառից հեռու կընկնի: Պտուղը ծառից հեռու չի ընկնի։
  • Ջուրն ընկնողը անձրևից կվախենա: Ջուրն ընկընողը անձրևից չի վախենա։
  • Պտուղը ծառից հեռու կընկնի։ Պտուղը ծառից հեռու չի ընկնի։
  • Աղվեսի դունչը խաղողին հասնում է: Աղվեսի դունչը խաղողին չի հասնում:
  • Ասաց, որ վաղը գալու է: Ասաց, որ վաղը չի գալու:
  • Ավտոբուսն արդեն եկել է: Ավտոբուսը դեռ չի եկել:
  • Արտակը դեռ աշակերտ է: Արտակը արդեն աշակերտ չէ:
  • Այս տերևը դեղին Է: Այս տերևը դեղին չԷ։
  • Քաղաքում արդեն մութ է: Քաղաքում դեռ մութ չէ:
  • Իմ ուզածը սա է: Իմ ուզածը սա չէ:
  • Այս ծառը ծաղկած է: Այս ծառը ծաղկած չէ:
  • Մեկին գումարած մեկ երկու է: Մեկին գումարած մեկ երկու չէ:
  • Քո վազքը շատ արագ է: Քո վազքը շատ արագ չէ:
  • 3.. Կետերի փոխարեն գրի´ր տրված հոմանիշներից ամենահարմարը:
  • Ջուրը շատ (սառն, ցուրտ, պաղ) էր, ճիշտ օրվա նման:
  • …. (սիրտ շուռ  եկած, տակն ու վրա եղած, ալեկոծված, հալված, վրդովված) ծովը ծեծում էր ափերը:
  • Ինչո՞ւ ես այդպես … (աներեր, հաստատուն, անսասան, անշարժ, անդրդվելի, անխախտ) նստել՝ փայտ կուլ տվածի նման:
  • Մարդն այնպես … (շուտափույթ, արագ, շուտ, հապճեպ) էր քայլում, կարծես կարևոր մի բանից ուշանում էր:
  • Փոքրիկր մի քիչ ոտքը կախ գցեց, հետո … (համարձակվեց, սիրտ առավ, խիզախեց, հանդգնեց) ու մոտ եկավ:
  • Ի վերջո այնպիսի մի տաճար … (շինեց, կառուցեց, կեր­տեց),որ բոլորին զարմացրեց իր արվեստով:
  • 4. Փակագծերում տրված դարձվածքներն իրենց հոմանիշների փոխարեն գրի´ր:
  • Օրերից մի օր Նապոլեոնը  հյուրասիրում էր իր բժշկին: (Օրերից մի օր:)
  • —  բերանդ ջուր մի´ առ, բժի´շկ, ասա´, քո ամբողջ կյանքում քանի՞ մարդ ես էն աշխարհն ուղարկել(Կատարը տաքացել էր, բերանդ ջուր մի´ առ, էն աշխարհն ես ուղարկել:)
  • — Երեք հարյուր հազարով պակաս մարդ եմ գրողի ծոցն ուղարկել: (Գրողի ծոցն ուղարկել, ձեռ քաշել, ձեռ ու ոտից ընկնել)
  • 5.Ընդգծված բառակապակցությունները  փոխարինի´ր մեկ բայով:
  • Բարկությունից կամաց-կամաց գունատ էր դառնում:գունատվում էր
  • Տերևներն արդեն դեղին էին դարձել:-դեղնել էին
  • Հայացքն ավելի ջերմ էր դարձել:-ջերմացել եր
  • Մի քիչ էլ առաջ գնաց ու կանգնեց:-առաջացավ
  • Ուշ եկար, հյուրերն արդեն գնացել են:-ուշացար
  • Քարը բակում կույտ արեց, որ հաջորդ օրվանից գործն սկսի:-կիտեց
  • Ինչքան հեռանում էր, քայլերը դանդաղ էին դառնում:դանդաղում էին
  • Ամպեր են հավաքվել, անձրև է գալու:-անձրևելու է
  • նա լուռ էր մնում, երբ հայրն էր խոսում։-նա լռում էր